Sinds een aantal dagen ben ik terug in België. Het weer valt goed mee, ik heb het niet al te koud. Aangekomen in Zaventem schoof ik het autoraam al naar beneden, ik had nood aan frisse lucht. Mijn vader vroeg al direct om het raam terug naar boven te schuiven, te veel lawaai op de autostrade. Voor hem dan toch. Ik was niets anders gewoon. En de autodeur, die sloeg ik met volle kracht toe. Dat was ook niet nodig, de auto is nog in goede staat. Anders dan de scharminkels op de Guatemalteekse wegen.
Het eten is lekker, anders dan altijd dezelfde bonen en maïspannenkoeken. De eerste dagen snelde ik met een opgeblazen buik naar het toilet. Mijn hand reikte al naar de vuilbak om het gebruikte wc-papier weg te gooien. Ik besefte echter op tijd dat het hier wél in de wc doorgespoeld kan worden. De reflex is er nog altijd niet uit.
De eerste dagen heb ik mijn kamer opgeruimd, ik wist niet meer goed waar alles stond, dat moest ik eerst uitvissen vooraleer ik nieuwe spullen kwijt kon. Voor ik vertrok heb ik kilo's souvenirs gekregen van Guatemalteekse vrienden en collega's, ik had een grote zak mee als handbagage (naast mijn gitaar en handtas) - dat vond de douane in elke luchthaven verdacht, zodat die altijd open moest - en mijn reiszak woog vijf kilo teveel, maar ik heb eens lief gelachen en dan mocht die in het ruim.
Het uurverschil is er nog niet uit, ik kruip laat in mijn bed en sta laat op. Na de eerste aanpassingen en het weerzien met 'Jan en alleman', begin ik langzaamaan met mijn zoektocht naar nieuw werk, in België. Het hoofdstuk Guatemala is afgesloten, nu begint er een nieuw hoofdstuk België...
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen