Tegen de middag kom ik aan in Tapachula en ik neem diezelfde nacht een bus naar Oaxaca, waar ik de volgende dag om 8u 's ochtends aankom. Ik vertrek direct op verkenning in het historische stadsgedeelte, loop kerken in en uit en probeer lokale lekkernijen zoals kip in pikante chocoladesaus (mole), mezcal (sterke drank met worm) en chapulines (geroosterde sprinkhanen). Ik bezoek het uitgebreide Museo de las Culturas en prent de geschiedenis van Oaxaca in mijn hoofd, want ik wil de volgende dagen de ruïnes van Mitla en Monte Albán bezoeken. In Monte Albán, dat floreerde voor Mitla, trof een archeoloog een graf aan met een schat aan offervoorwerpen: juwelen van goud, zilver en mineralen, potten… en een doodskop versierd met blauwe edelstenen!
Op woensdag 16 december vertrek ik op dagtour. Ik loop rond de reusachtige cipresboom met een diameter van 14 meter in Santa María del Tule, bezoek een textielatelier in Teotitlán del Valle, proef mezcal in een fabriek waar de typische sterke drank van de streek gebrouwen wordt en steek mijn hand in de waterbronnen van Hierve El Agua. Hierve El Agua is een mooi natuurfenomeen: water bubbelt uit een aantal bronnen - waaraan het zijn naam ontleent ("het water kookt"), hoewel het water een normale temperatuur heeft en allesbehalve kookt - en loopt gestaag over de rotsen. Door de hoge concentratie aan zout laat het prachtige rotsformaties achter, sommigen lijken op witte watervallen. En het hoogtepunt van de dag: Mitla. Mitla was een ceremonieel centrum, dat nog bewoond was toen de Spanjaarden aan hun verovering van het Amerikaanse continent begonnen. Dominicaanse paters vernietigden vele tempels en bouwden kerken op en met de ruïnes om de inheemse Zapoteekse bevolking te bekeren. Er schiet nog maar weinig over van de oude tempels, maar wat overblijft is impressionant: de tempels zijn versierd met duizenden mozaïeken die als puzzels in elkaar passen. Een stijl die ik nooit eerder gezien heb bij andere prehispanische sites.
Ik leer twee Franse meiden kennen, we slapen in dezelfde kamer in het hostal, het klikt en we beslissen om de volgende dag samen naar Monte Albán te gaan. Deze oude Zapotekenstad was al verlaten wanneer Mitla zijn hoogtepunt bereikte, maar prijkt nog steeds trots op een afgevlakte heuveltop. Sterke mannen, die Zapoteken. Ze vlakten de heuveltop af en hadden een uitzicht over de hele Oaxaca-vallei. De site bevat veel hiërogliefen, waarmee overwinningen op andere steden worden uitgebeeld, en een verzameling "danzantes". Het is niet duidelijk of deze laatste hiërogliefen dansers uitbeelden of gevangen genomen krijgsheren die gecastreerd werden: het mannelijk seksorgaan prijkt immers ter hoogte van de buik, niet tussen de benen. We sluiten de dag af met een mezcal op één van de vele terrasjes rond de zócalo, het centrale marktplein, en nemen afscheid van Oaxaca en elkaar, want Marion en Ségolène reizen diezelfde nacht door naar de kust, ik vertrek de volgende dag naar Mexico City.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen