En het werk?

En wat met het werk, vragen jullie zich wellicht af. Want uiteraard gaat de meeste tijd daar naartoe, tussen mijn uitstappen naar Belize en andere activiteiten door. Ondertussen staat de teller hier al op acht maanden, nog vier te gaan. Een angstgevoel neemt weer bezit van me. Wat hierna? Beslis ik me te settelen in België of zoek ik weer werk in het buitenland? Blijf ik nog even in Guatemala en reis ik naar Mexico en Nicaragua om vrienden te bezoeken en herinneringen op te halen? Mijn hoofd slaat soms op hol, ik probeer er nog niet te hard aan te denken, maar ik moet mijn vliegticket veranderen, want momenteel staat mijn terugvlucht gepland op 20 december. KLM kon mijn terugvlucht geen jaar later reserveren, op 17 maart 2010, de laatste dag van mijn contract, waardoor ik nu al een beslissing moet nemen i.v.m. terugvlucht. En ik heb totaal geen idee hoe de komende maanden er professioneel zullen uitzien. Zal het personeel op tijd klaar zijn om de website over te nemen of heb ik tot op de laatste dag van mijn contract zorgen over het bereiken van mijn doelstellingen?

De website is bijna af. Het feit dat hij nog niet gelanceerd is, is omdat er een technisch probleem is opgedoken waarvoor we een informaticus hebben gecontracteerd. Een andere reden is omdat ik een deel van de inhoud er op wil zetten tijdens de vormingen, zodat het personeel de vruchten van zijn inspanningen ziet. De inhoud is klaar, een deel moet enkel nog op de website gezet worden.

Een probleem dat de laatste maanden zichtbaar werd, is het gebrek aan tijd en interesse van het team dat zich zou moeten bezig houden met de website. Het team bestaat uit vier personen: de secretaresse, mijn coach en communicatieverantwoordelijke op de hoofdzetel, en twee vrouwelijke collega’s uit de regio’s. Ik heb verschillende vormingen georganiseerd over schrijftechnieken voor de regionale antennes van CONIC - sinds kort is één persoon per regio verantwoordelijk voor de communicatiestroom tussen de basis en de hoofdzetel - waar slechts de helft is komen opdagen en niemand van het websiteteam. Excuses alom: mannelijke collega’s lieten vrouwelijke collega’s niet vertrekken (in sommige gevallen lag machismo wel degelijk aan de basis van hun afwezigheid), een andere collega op de hoofdzetel eiste hun aanwezigheid op een activiteit in de regio, te veel werkdruk… Hoewel iedereen de dag voordien zijn aanwezigheid had bevestigd. Ze zeggen "ja" in je gezicht, "nee" in je rug. En het is heel complex. Toen ik mijn coach vroeg om hen erop aan te spreken en om machocollega’s in te tomen, zei hij dat hij daarmee interne spanningen dreigde te vergroten.

Het is nogal iets binnen CONIC. Van interne solidariteit is weinig sprake. En mijn coach staat er alleen voor. Ze eisen van hem persberichten, aanwezigheid op vergaderingen van andere en overkoepelende organisaties, netwerking, opvolging van problemen in de regio’s, financiële verantwoordelijkheid van de vzw (wat impliceert dat hij voortdurend naar banken moet lopen en handtekeningen moet zetten onder cheques)… De werkdruk is ontzettend hoog en hij kan al het werk niet aan. Hoe kan je dan verwachten dat hij ook nog eens de website moet coördineren? Vooral wanneer de leden van het team die teksten moeten aandragen, actief zijn in hun regio en nu al geen tijd hebben om nieuwsberichten te schrijven voor de website of mijn vormingen bij te wonen? Hoe gaat de website er dan uitzien als ik er niet meer ben en ik niet achter hun gat zit of zelf de teksten uitwerk?

Mijn coach is ook heel realistisch en beiden vragen we ons af of het niet mogelijk is om een extra persoon aan te nemen op de communicatieafdeling, om Cesar bij te staan op het gebied van de website en persberichten. We hebben al iemand op het oog, iemand die tot het websiteteam behoort maar momenteel werkt in de regionale antenne van Sololá. Ze heeft al verschillende vormingen over communicatie achter de rug. Het zou geen extra uitgave voor CONIC zijn - ze betalen nu al haar salaris - bovendien zijn ze met genoeg personeel in de regionale antenne, dus eentje minder zal het verschil niet maken. Probleem is dat de grote bazen van CONIC bijna allemaal uit de regio van Sololá komen, de vraag is of ze de personeelswissel zullen toelaten.

Volgende week stellen Cesar en ik onze zorgen voor aan de nationale directie van CONIC, ze moeten hierin zo vlug mogelijk een beslissing nemen, want de tijd dringt. In december sluit het kantoor een maand voor de eindejaarsfeesten, bij terugkomst schieten er dan nog enkel twee maanden over. Begin december wil ik beginnen met de technische vormingen over de website en ik ben verplicht opnieuw een vorming over schrijftechnieken te geven, maar dan enkel voor de twee collega’s van het websiteteam die materiaal zouden moeten aandragen voor de website. In tussentijd ben ik een handleiding aan het ontwikkelen over de website, ik ben al zo’n 100 pagina’s ver en hij is nog altijd niet af.